یادداشت

هین توکل کن ملرزان پا و دست

زهرا خندابی _ توانا: پس از آن که مجلس یازدهم به طرح استفساریه مواد ۳ و ۴ و ۵ قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب و کار رای مثبت داد. و بعد از آن هم شورای نگهبان، آن را تصویب کرد. نگرانی و دلخوری اکثر همکاران وکیل، کارآموز، حقوقدان و… در گروه های مختلف مجازی به شدت بالا گرفت. هر کدام از دوستان از زاویه ای این طرح را تفسیرمی کردند.

یکی می گفت؛ ما با سختی های زیادی از آزمونهای کتبی، شفاهی و گزینش و… گذشته ایم، بر ما چه سخت گذشته و حالا….. دیگری می گفت؛ شان وکالت پایین آمده، باید سراغ شغل دوم باشیم. و دیگری برای دلداری بقیه می گفت؛ افراد ضعیف هم اگر قبول شوند خود به خود از گردونه وکالت حذف می شوند.همکار دیگری
کارشناسانه به قضیه نگاه می کرد می گفت؛ اساساً مرکز وکلا نمی تواند بیش از آن اندازه که ظرفیت پذیرش دارد کارآموز بگیرد و این طرح شاید بیشتر از ۶ ماه دوام نیاورد.
در هیاهوی پیام ها و نگرانی ها به یاد حکایتی از مثنوی معنوی افتادم.
“همچنان شیبان راعی می کشید
گرد بر گرد رمه خطی پدید”.
شیبان راعی (چوپان) زاهد وصاحب کرامت قرن سوم هجری بود، که در کوه‌های لبنان چوپانی می‌کرد. او اهل دمشق و از یاران سفیان ثوری بوده است. او هر وقت برای نماز جمعه به شهر می‌رفت، گرد گوسفندان خطی می‌کشیده به‌گونه‌ای که نه گوسفندان از آن خارج می‌شدند و نه گرگ و سایر درندگان می‌توانستند داخل آن خط شوند و بر گوسفندان یورش آورند. چوپان با کشیدن این خط،حرز یا حفاظی دور دارایئش می کشید.چیزی که دارایی او را حفظ می کرد آن خط نبود.بلکه قدرت ایمان او بود.به همین سبب او را عارف می خواندند. کافیست اندکی ایمان داشته باشیم و نگران روزی آینده و اتفاقات آینده نباشیم.
چیزی که دارایی چوپان را حفظ می کرد آن خط نبود بلکه قدرت ایمان چوپان بود. چیزی که شما را حفاظت می کند قدرت ایمان شماست بیایید ظرف وجودمان را برای دریافت روزی بیشتر افزایش دهیم و نگران آینده نباشیم ترس مانع روزی است و شکرگزاری ترس را از بین میبرد و روزی ما را صد چندان می کند.فیض الهی بی انتهاست. خداوند بهترین روز رسان ماست. مگر نه اینکه خداوند در سوره( آل عمران آیه ۳۷) می فرمایند؛
“عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ” خداوند به هر، که، بخواهد بدون حساب روزی میدهد. یعنی هر ‘کس’، که بخواهد. چگونه باید خواست؟
قطعاً با ایمان به او و بدون ترس از موانع و نبود فراوانی و روزی در جهان باید از او بخواهیم و خودمان را به جریان اصلی وصل کنیم. ترس مانع روزی است. شکرگزاری ترس را از بین می برد. مشکلمان ندیدن روزی است. فیض الهی بی انتهاست. خداوند بهترین روزی رسان ماست باید باورهای خود را در مورد روزی اصلاح کنیم.و حس و حال خودمان را خوب کنیم و باور داشته باشیم پروردگاری هست که روزی ما را فراهم می کند و ایمان داشته باشیم که بزرگی ما را هدایت می کند.
همانند چوپان دور تمام دارایی ها و داشته هایمان خط بکشیم و آن را به خدا بسپاریم.جلوه ی قابل رویت الله را طلب کنیم ،تامارا در حصار خودش قرار دهد. انسان با ایمان قدرت نور الهی را در پس تمام اتفاق های زندگی اش در نظر می‌گیرد و هر لحظه با ایمان و نیت قوی خود را در حصار امن الهی قرار می‌دهد. این نور قدرتمندترین محافظ است.

کار آموز وکالت ،عضو کانون قرارداد نویسان ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا